جابر بن يزيد مي گويد: بر حضرت امام محمد باقر عليه‏السلام وارد شدم و پيش آن حضرت از فقر و حاجتمندي خود شكايت كردم. حضرت فرمود: «اي جابر! درهمي نزد ما نيست.»
اندكي گذشت كه كميت شاعر خدمت امام باقر عليه‏السلام مشرف شد و عرض كرد: «فداي تو شوم اگر راي مبارك باشد قصيده‏اي به عرض برسانم.»
حضرت فرمود: «بخوان.» پس كميت قصيده‏اي خواند.
بعد حضرت به غلامش فرمود: «اي غلام! از اين خانه يك بدره (هزار درهم) بيرون بياور و به كميت بده.»
غلام بدره آورد و به كميت داد. كميت عرض كرد: «فداي تو شوم اگر راي مبارك قرار بگيرد قصيده‏اي ديگر به عرض برسانم.»
حضرت فرمود: «بخوان.»
كميت، قصيده ديگر خواند. آن حضرت به غلام دستور فرمود تا بدره‏ي ديگر از آن خانه بيرون آورد و به كميت داد.
كميت عرض كرد: «فداي تو گردم اگر اجازه بفرماييد سومين قصيده را نيز بخوانم.»
حضرت فرمود: «بخوان.»
پس كميت آن قصيده را نيز خواند. باز حضرت يك بدره به غلام اعطاء نمود.
كميت عرض كرد: «به خدا سوگند من به خاطر طلب مال و فايده‏ي دنيوي، زبان به مدح شما نگشودم و جز صله‏ي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم و آنچه خداي تعالي بر من واجب گرداند از اداي حق شما، مقصود ديگري ندارم.»
حضرت ابي جعفر عليه‏السلام در حق كميت دعاي خير نمود، آنگاه فرمود: «اي غلام! اين بدره‏ها را به مكان خودش برگردان.»
جابر مي گويد: «چون اين حال را مشاهده كردم در خاطرم چيزي خطور كرد و همي با خود گفتم امام عليه‏السلام به من فرمود درهمي نزد من نيست و درباره‏ي كميت، سي‏هزار درهم اعطاء فرمود. چون كميت بيرون رفت، عرض كردم: «فدايت شوم به من فرمودي يك درهم نزد من نيست ولي درباره‏ي هديه به كميت به دادن سي‏هزار درهم امر فرموديد.»
حضرت فرمود: «اي جابر! بپا خيز و به آن خانه كه درهم‏ها را از آنجا بيرون آوردند و دوباره به آن خانه برگرداندند داخل شو.»
پس برخاستم و به آن خانه وارد شدم ولي از آن درهم‏ها چيزي نيافتم، پس بيرون آمده و خدمت حضرت رسيدم.
حضرت فرمود: «اي جابر! آن معجزات و كرامات و فضايلي كه از شما پنهان داشته‏ايم بيشتر است از آنچه براي شما ظاهر مي سازيم.»
آنگاه به پا خاست و دست مرا گرفت و به همان خانه برد. در آنجا پاي مبارك خود را بر زمين زد، ناگهان چيزي مانند گردن شتر از طلاي احمر از زمين بيرون آمد.
حضرت فرمود: «اي جابر! به اين معجزه باهره بنگر و جز با برادران ديني خود كه به ايمان ايشان اطمينان داشته باشي اين راز را در ميان نگذار، همانا خداي تعالي به ما قدرت داده است كه هر چه بخواهيم انجام دهيم و ما مي توانيم تمام زمين را به هر سو كه بخواهيم بكشانيم.»

منبع.کتاب عجایب و معجزات شگفت انگیزی از امام باقر علیه‌السلام