مرحوم سيد جليل و علامه بزرگوار حضرت آيه الله العظمي حاج سيد مهدي بحر العلوم رضوان الله تعالي عليه فرمودند: در عالم رو يا ديدم كه در مدينه مشرفه بودم و مرا جناب پيغمبر (ص ) احضار نمود . داخل حجره مقدسه شدم ، ديدم ، جناب پيامبر(ص ) در صدر مجلس قرار گرفته و حسنين وحضرت فاطمه (عليهم السلام ) در حاشيه مجلس قرار دارند و آقا حضرت علي (ع ) سرپا ايستاده است .
به دست بوسي رسول خدا (ص ) مشرف شدم ، مرا مخاطب به خطاب مرحبا بولدي نموده و كمال محبت و مهرباني را در باره من مبذول داشت ، مساءله اي چند سو ال نمودم . فرمودند: از امام زمان خود سو ال كن . پس صاحب الامر را حاضر نمودند و مسايل خود را سو ال نمودم .
پس رو به بي بي دوعالم فاطمه زهرا (سلام الله عليها) نموده ، فرمودند: خذي ولدك : پسرت را درياب . آنگاه حضرت فاطمه (سلام الله عليها) دست مرا گرفت ، به حجره خود برد و از من رويش را نمي گرفت گويا صورت مباركش الحال در نظرم هست ، پس حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) براي من آش آورد كه همه حبوبات در آن بود تناول كردم و در نهايت شوق از خواب بيدار شدم . چنان شرح صدري برايم پيدا شد كه هرچه بعد از آن در كتب مشاهده مي كردم به يك مرتبه حفظ مي نمودم و به اين مقام رسيدم .
بعد از آن هميشه طالب آن آش بودم تا روزي از مادرم سو ال كردم كه آش به اين صفت ديده اي ؟ گفت : بلي در عجم (ايران ) متعارف است كه اينطور آشي را مي پزند و از همه حبوبات داخلش مي كنند و آن آش به نام فاطمه زهرا (سلام الله عليها) نام گذاري شده . (5)
با سينه اي وسيعتر از عالم وجود
با واژه اي عميقتر از معني سجود
خوانم ثناي فاطمه محبوبه خداي
آرم سرنياز بر آن آستان فرود
گويم بر او سلام كه وقت نزول وحي
چندان سلام داده بر او خالق ودود
گويم بر او درود كه فرمود مصطفي
بخشند خداش هر كه فرستد براو درود(6)

منبع.کتاب كرامات الفاطمية