کرامات

کرامات ائمه

اللّهــم صلّ علــي محمّــد و آل محمّــد و عجّــل فرجــــهم "

در شب نيمه محرم 1354 سيده موسويه زوجه حاج سيد رضا موسوي ساكن گرگان كه بيمار بود شفا يافت چنانكه خود سيد رضا شرحش را نقل مي‌كند.
زوجه ام نه ماه دچار مرض مالاريا شد و دكترهاي گرگان هرچه معالجه كردند بهبود حاصل نشد لذا به مشهد مقدس آمديم و جويا شديم كه بهترين دكترها در اينجا دكتر غني سبزواري است به او مراجعه نموديم و قريب چهل روز به دستور او عمل كرده روز بروز مرض شدت كرد اين بود روزي به دكتر گفتم من كه خسته شده ام حال اگر نظر شما به گرفتن حق نسخه است من حاضرم كه حق نسخه دو ماه را تقديم كنم و شما زودتر مريضه مرا علاج كنيد و هرگاه در مشهد علاج نمي‌شود او را به تهران ببرم.
دكتر گفت چه كنم مرض او مزمن است و طول مي‌كشد سپس نسخه داد و ما به منزل آمديم و چون خواستم براي خريدن دواي نسخه بروم علويه گفت من ديگر دوا نمي‌خواهم زيرا كه مرض من خوب شدني نيست و شروع كرد به گريه كردن من فهميدم كه چون از زبان دكتر لفظ مزمن را شنيده خيال كرده يعني خوب شدني نيست لذا گفتم دكتر كه گفته است اين مرض مزمن است يعني زود علاج نمي‌شود بايد صبر كرد. علويه سخن مرا باور نكرد و با حال گريه گفت شما زودتر ماشين بگيريد تا به گرگان برويم من به سخن او اعتنايي نكردم رفتم دوا را خريده آوردم لكن دوا را نخورد و به فكر مردن بود و حال مرا پريشان كرده بود.
شب شد تبش شدت گرفت. من هنگام سحر برخاستم و رو بحرم مطهر گذاردم و ديوانه وار بي اذن دخول مشرف شدم و با بي ادبي ضريح را گرفتم و عرض كردم چهل روز است من مريضه خود را آورده ام و استدعاي شفا نموده ام و شما توجهي نفرموده ايد و مي‌دانم اگر نظر مرحمتي مي‌فرموديد مريضه من خوب مي‌شد.
پس از يكساعت گريه عرض كردم بحق جده ات زهرا اگر آقايي نفرمايي به جدم موسي بن جعفر (ع) شكايت مي‌كنم چرا كه اگر قابل نبودم مهمان حضرتت كه بودم.
پس از حرم بيرون آمدم چون شب ديگر شد و علويه در شدت تب بود منهم خوابيده بودم نصف شب علويه مرا بيدار كرد كه برخيز كه آقايان تشريف آورده اند فورا من برخاستم لكن كسي را نديدم خيال كردم علويه بواسطه شدت تب چنين مي‌گويد لذا دوباره خوابيدم تا يكساعت به صبح مانده بيدار شدم ديدم مريضه اي كه حالت از جا برخاستن نداشته برخاسته و رفته است در حجره ديگر تا چاي تهيه كند.
تا چنين ديدم گفتم چرا با اين شدت تب و بي حالي خود برخاسته اي كه چاي تهيه كني آخر خادمه ات را بيدار مي‌كردي براي اين كار، گفت خبر نداري جد محترم تو و من مرا شفا داد و الان از توجه حضرت رضا (ع) هيچ كسالتي ندارم و چون حالم خوب است نخواستم كسي را اذيت كنم و از خواب بيدار نمايم. گفتم مگر چه پيش آمد شده است.
گفت نصف شب بود و من در حال شدت مرض بودم ديدم پنج نفر به بالين من آمدند يك نفر عمامه بر سر داشت و چهار نفر ديگر كلاه داشتند و تو هم پايين پاي من نشسته بودي.
پس آن آقاي معمم به آن چهار نفر فرمود شما ملاحظه كنيد كه اين مريضه چه مرض دارد پس هر يك از ايشان مرا معاينه نمودند و هر كدام تشخيص مرضي را دادند.
آنگاه به آن آقاي معمم فرمودند شما هم توجهي بفرماييد كه اين علويه چه مرض دارد. آن حضرت دست مبارك خود را دراز كرد و نبض مرا گرفت و فرمود حالش خوب است و مرضي ندارد. چون چنين فرمود: دكترها اجازه مرخصي گرفته و رفتند پس آن بزرگوار رو به شما كرد فرمود:
سيد رضا مريضه شما خوب است شما چرا اينقدر جزع و فزع مي‌كنيد آنگاه از جا حركت فرمود برود پس تو هم برخاستي و تا در منزل همراهي كرده و اظهار تشكر نمودي و آن حضرت خداحافظي كرده و رفت. 12.
اي نفست چاره درماندگان
جز تو كسي نيست كس بي كسان
چاره ما ساز كه بي ياوريم
گر تو براني بكه رو آوريم
بي طمعيم از همه سازنده اي
جز تو نداريم نوازنده اي
يار شو اي مونس غمخوارگان
چاره كن اي چاره بيچارگان
قافله شد واپسي ما به بين
اي كس ما بيكسي ما به بين
پيش تو با ناله و آه آمديم
معتذر از جرم و گناه آمديم
جز ره تو قبله نخواهيم ساخت
گر ننوازي تو كه خواهد نواخت

منبع کتاب كرامات الرضويه عليه‌السلام: معجزات علي‌بن موسي الرضا عليه‌السلام بعد از شهادت


نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1391ساعت 6:11 توسط عشاق المهدی| |
طبقه بندی: کرامات ائمه  کرامات امام رضا علیه السلام 
برچسب ها: کرامات امام زمان امام زمان کرامات امام رضا علیه السلام کرامات امام علی کرامات حضرت فاطمه

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin